Poznawanie Arktyki:

Podróże badawcze okupione były licznymi ofiarami, prowadziły jednak do stopniowego rozszyfrowania zarysu lądów, który w tym obszarze świata obfituje w liczne fiordy, cieśniny i wiele innych obiektów utrudniających żeglugę.

Od końca XVII wieku w poznaniu Arktyki kanadyjskiej dużą rolę odgrywała angielska Kompania Zatoki Hudsona. W Rosji poznawanie Arktyki odbywało się w sposób planowy, organizowany przy aprobacie cara. W XVII wieku Kozak S. Dieżniew opłynął północno-wschodnie wybrzeża Syberii od ujścia Kołymy, pokonując Cieśninę Beringa i opływajac Półwysep Czukocki. Duże znaczenie przypisuje się także tzw. Wielkiej Ekspedycji Północnej w XVIII wieku, która poznała wybrzeża arktyczne od Europy (Morze Białe) po Alaskę.

W XIX wieku wyprawy nabrały charakteru poważnych ekspedycji badawczych. W pierwszej połowie XIX stulecia zasłynął brytyjski podróżnik W. E. Parry, który odkrył Wyspę Melville'a i Wyspę Banksa w latach 1819-1820, zaś w 1827 roku podjął próbę zdobycia bieguna. W drodze na biegun, po przekroczeniu 82° N, mając przed sobą silny przeciwny prąd morski, zrezygnował z dalszej podróży. traktory - phone cards - części samochodowe